Zespół Campusu.

Wychodzący na pole Krakowiak z serca i urodzenia. Pasja do fizyki sprawiła, że AGH był dla niego logicznym wyborem. Obecnie już po 4 semestrze Nanoinżynierii Materiałów, zainteresowany głównie fizyką kwantową.

Dwa lata temu uczestnik Campusu, rok temu opiekun grupy, w tegorocznej edycji zajmuje się koordynacją całego obozu i zadbaniem, byście wyciągnęli z tych 5 dni jak najwięcej. Poza tym w URSS-ie dumny członek Komisji ds. Kultury i Sportu.

W ostatnim roku jego pasjami stało się rzadkie jak rzadkie wysypianie się i powroty na darmowe obiadki do rodziny na wieś.

Studiuje Automatykę i Robotykę – wbrew powszechnym stereotypom – udaje mu się to bez codziennych kryzysów egzystencjalnych. Od dwóch lat działa w Komisji ds. Współpracy Zewnętrznej, bo ceni sobie pracę z ludźmi, organizowanie wydarzeń i to uczucie satysfakcji, gdy wszystko działa jak należy. A jeśli przy okazji wygląda to profesjonalnie – tym lepiej.

Na co dzień stara się sprawiać wrażenie bardzo zapracowanego – z różnym skutkiem, ale konsekwentnie. W rzeczywistości to osoba spokojna, która rzadko się spieszy... no chyba że deadline zbliża się niebezpiecznie szybko.

Po godzinach można go spotkać na siłowni, podczas gry w siatkówkę albo przy szachownicy – bo choć do Magnusa mu daleko, potrafi zaskoczyć kilkoma sprytnymi ruchami. Lubi planować z wyprzedzeniem – zarówno w grach, jak i w życiu – ale zawsze z dystansem i poczuciem humoru.

W przyszłości widzi siebie na rajskiej wyspie, otoczonego spokojem i inspirującymi ludźmi. A póki co – robi swoje, z uśmiechem i w dobrym towarzystwie.

Pochodząca z południowej części Małopolski, Kinga swoją podróż na AGH zaczęła od Technologii Chemicznej na WEiP-ie, a dziś kontynuuje akademicką przygodę na studiach magisterskich.

Od pierwszego roku studiów towarzyszy jej samorządowa rzeczywistość – najpierw w WRSS WEiP, potem w komisji, gdzie początkowo działała w Komisji ds. Współpracy Zewnętrznej, a od roku w Komisji ds. Rozwoju.

Gdyby książki były walutą – byłaby milionerką! Uwielbia literaturę piękną i kryminały, zaczytuje się w klasykach, a historia Polski pochłania ją bez reszty. W wolnych chwilach (które zdarzają się rzadziej niż śnieg w maju) sięga po tamborek albo szydełko – bo nic tak nie odpręża jak równy haft czy idealny splot.

Cukiernik z fizyczną przeszłością, fan kuchni orientalnej i okazjonalny student. W wolnym czasie koloruje mapy w grach strategicznych, a kiedyś z czystej ciekawości sprawdził, co się stanie, gdy nożyczki spotkają się z gniazdkiem. Spoiler: nie poleca. Marzy o tym, by połączyć włókno węglowe z tytanem, aby stworzyć jedyną i niepowtarzalną latarkę do szukania sensu życia.

Na co dzień studentka Nanoinżynierii Materiałów (czyli czegoś, co brzmi poważnie i tak właśnie wygląda…), już na III roku.

Sama nie wie, jak to się stało, że trafiła na WFiIS (marzyła jej się chemia, a nie fizyka kwantowa), ale najwyraźniej wszechświat miał wobec niej plany.

Jeśli dzieje się coś studencko-spektakularnego, jest duża szansa, że Zuzka miała z tym coś wspólnego. Od początku w URSS-ie, z sercem i kalendarzem oddanym Komisji ds. Logistyki Projektu.

Po godzinach relaksuje się jogą, książką albo przy pomocy terapii kotem (ma aż trzy, więc wybór ma szeroki). Lubi imprezy, rozmowy do rana i rzucanie się na głęboką wodę – najlepiej z uśmiechem i planem w Excelu lub Kalendarzu Google.

Błażej – student drugiego roku Geoturystyki, który z równym zachwytem patrzy na formacje skalne, kościoły i panoramę słowackich gór.

Z pochodzenia góral, z powołania podróżnik, a z charakteru – człowiek, który wierzy, że dzień bez podróży to dzień stracony. W Krakowie szybko odnalazł się w lokalnym klimacie i żartach (jeśli poprosicie być może opowie swój ulubiony, a przy sprzyjających warunkach nawet po angielsku!). Od roku działa w Komisji ds. Współpracy Zewnętrznej, bo przecież samo siedzenie w miejscu to nie jego styl.

Po wykładach (na które oczywiście uczęszcza) rzuca się w wir aktywności – dart i siatkówka to jego naturalne środowisko (i okazja do lekkiego popisania się celnością). Weekend bez wyprawy? To nie weekend – to pomyłka w kalendarzu.

Jest wiernym kibicem FC Barcelony, a że Maks jest oddanym fanem Realu Madryt, to każde El Clásico zamienia się w świętą wojnę.

Studentka Informatyki Technicznej na WIMiIP-ie, która w świecie kodu czuje się dobrze, ale jeszcze lepiej z hantlami na siłowni albo za kierownicą motocykla. W Komisji ds. Logistyki Projektu ogarnia sprawy w miarę możliwości z precyzją – ale zawsze z ciepłym podejściem. Po godzinach zanurza się w książkach fantasy albo wraca do świata Wiedźmina – bo niektóre przygody warto przeżyć więcej niż raz (lub sto razy). Z radością kroczy przez życie, koniecznie z muzyką w uszach.

Studentka trzeciego roku Inżynierii Biomedycznej, która swoją przygodę z samorządem zaczęła dwa lata temu – zaraz po swoim Campusie. To właśnie wtedy poczuła, że chce robić dokładnie takie projekty, jak ten – pełne ludzi, śmiechu, emocji i dobrej energii. Dołączyła do Komisji ds. Logistyki Projektu z konkretnym celem – i dziś może z dumą powiedzieć, że spełnia swoje marzenia.

Jej żywiołem jest woda – każda okazja do wyjazdu nad morze to dla niej strzał w dziesiątkę. Pływanie to nie trening, tylko czysta przyjemność i sposób na oderwanie się od codzienności. Fale dają jej spokój, a leżenie na plaży z dobrą książką kryminalną w ręce to definicja idealnego dnia. Zaczytuje się w historiach pełnych zagadek, a im więcej zwrotów akcji, tym lepiej.

Zachodni wiatr przywiał go prosto ze Szczecina – i dobrze, bo AGH właśnie takich ludzi potrzebuje.

Student Informatyki Technicznej na najlepszym wydziale znanym ludzkości, czyli WIMiIP-ie (tak, to oficjalna opinia – przynajmniej moja). Od roku działa w samorządzie w Komisji ds. Współpracy Zewnętrznej, gdzie z energią łączy ludzi i pomysły.

Po godzinach: pasjonat programowania, koszykówki, F1 i UFC – czyli jeśli nie ma go przy komputerze, to pewnie właśnie rzuca trójki, dźwiga sztangę albo biega szybciej niż wkurzony Max Verstappen.

Na Campusie? Szuka ludzi, dobrej energii i momentów, które pamięta się długo – choć nie zawsze od razu. Gotowy na integrację, śmiech i trochę szaleństwa, bo jak już skacze, to tylko na głęboką wodę.